Marian Paluch

Oddział Związku Emerytów i Rencistów w Ustrzykach Dolnych istniał od dawien dawna. Swoją siedzibę związek miał w budynku przy ustrzyckim rynku, a od dwunastu lat szefował mu Lesław Magrysiewicz. To u niego emeryci i renciści mogli opłacać związkowe składki, to u niego mogli wyrabiać sobie zaświadczenia upoważniające do ulgi w przejazdach koleją. Dopóki ustrzycki oddział podlegał zarządowi w Krośnie, wszystko było w jak najlepszym porządku. Niestety zreformowano struktury związku i Ustrzyki miały bezpośrednio podlegać Zarządowi Okręgowemu w Rzeszowie.

Zakusy działacza z Zagórza

Po reformie struktur związku zarząd w Rzeszowie doszedł do wniosku, że oddział w Ustrzykach nie może istnieć bo liczy sobie za mało członków. Zaproponował więc utworzenie w Ustrzykach koła związku , które miało podlegać pod oddział w Zagórzu. Stał za tym emeryt z Zagórza , który być może chciał sobie w ten sposób dodać prestiżu. To on był na tyle sugestywny , że przekonał do takich zmian rzeszowski Zarząd. -Myśmy się na to nie zgodzili- mówi Lesław Magrysiewicz- Powiedziałem, że nie mamy zamiaru podlegać pod żaden Zagórz. Jeżeli państwo chcecie akceptować aktualny stan organizacyjny, taki jaki jest, to ja będę w dalszym ciągu to robił. Oni absolutnie się nie zgodzili na to, przestali przesyłać zaświadczenia na wydawanie ulgowych przejazdów dla emerytów. Więc w tej sytuacji uznałem , że ze współpracy nic nie będzie. Rzeszowski Zarząd zaczął stawiać na cenzurowanym Magrysiewicza, jakby zapominając , że przez dwanaście lat wszystko co robił w związku , robił praktycznie za darmo, poza 50 czy 100 złotowymi gratyfikacjami raz na jakiś czas. – Powiedziałem im , że w związku z tym dziękuję im za współpracę i rezygnuję z tej zaszczytnej funkcji- dodaje Lesław Magrysiewicz.- Odpowiedziano mi, że nie ma ludzi niezastąpionych. Czas pokazał jednak , że w tym konkretnym przypadku powiedzenie to nie znajduje uzasadnienia. Magrysiewicz zwołał zjazd oddziału w Ustrzykach , na którym poinformował członków związku o iskrzeniu na linii Rzeszów- Ustrzyki i o swojej rezygnacji z funkcji. Zaproponował wybór kogoś na swoje miejsce informując uczciwie, że jest to praca społeczna. Niestety nie znalazł się ani jeden chętny by go zastąpić. W związku z tym Lesław Magrysiewicz uporządkował dokumentację i zawiadomił Rzeszów o wyborczym pacie w Ustrzykach, prosząc zarazem Zarząd Okręgu o wskazanie osoby której ma przekazać dokumenty. Prosił także o to by Zarząd wskazał miejsce w którym ustrzyccy emeryci i renciści będą mogli wybierać zaświadczenia i opłacać składki. Zarząd Okręgu w Rzeszowie obrażony widać na Magrysiewicza poszedł w zaparte i od ponad roku nie odpowiedział na jego pytania. Dał tym samym do zrozumienia , że los ustrzyckiego oddziału jest mu totalnie obojętny.

Piękny gest

I taki los spotkał ustrzycki oddział Związku Emerytów

Składki płacone przez członków oddziału w Ustrzykach gromadzono na koncie w jednym z tutejszych banków. Jak się okazało uzbierało się tego przez lata całkiem sporo, bo około czterech tysięcy zł. Jak mówią wtajemniczeni to właśnie ta kwota mogła stanowić zarzewie konfliktu. Apetyt na nią miał oddział w Zagórzu lub Zarząd Okręgu. Emeryci z Ustrzyk strzegli jej jednak dobrze i nie dopuścili do przejęcia pieniędzy. Lesław Magrysiewicz zaproponował nieco wcześniej Zarządowi Okręgu uhonorowanie kilku najaktywniejszych działaczy z Ustrzyk niedużymi kwotami pieniędzy z tego konta. Zarząd kategorycznie tego zakazał. Tak więc ostatni zajazd członków oddziału musiał też zadecydować co zrobić ze zgromadzonymi pieniędzmi. Decyzją zjazdu postanowiono przekazać pieniądze po równej części dwóm szkołom podstawowym w Ustrzykach, z przeznaczeniem na dożywianie dzieci. Jak postanowiono, tak zrobiono, a dowodem na to są serdeczne podziękowania dla związku od dyrektorów szkół podstawowych Nr 1 i 2.

Śmieszny upór

Koncepcja przyłączenia Ustrzyk do oddziału w Zagórzu upadła z chwilą tragicznej śmierci szefa tamtejszego szefa. Zresztą Zagórz to też rozwiązanie , które nie zadowala emerytów z Ustrzyk. -Emeryci to ludzie wiekowi, często schorowani. Dla nich wyjazd nawet do Sanoka to już ogromna wyprawa. Na dodatek muszą w tym dużo większym od Ustrzyk mieście znaleźć oddział związku, a nie jest to łatwe. często bywa tak , że przejazd po zniżkę do Sanoka i z powrotem kosztował by więcej niż sama zniżka, więc z niej rezygnują- mówi emeryt Marian Paluch. To prawda , wielu emerytów przychodzi jeszcze do związku bo ma nadzieję, że się coś zmieniło. Jednak gdy zastają zamknięte drzwi , to w nerwowo machają rękami i złorzeczą rzeszowskim działaczom. Ci zaś są głusi na sygnały z Ustrzyk. Kilkakrotnie próbowałem się skontaktować z Zarządem w Rzeszowie , telefon jednak cały czas milczy. Lesław Magrysiewicz nie ukrywa rozgoryczenia takim stanem rzeczy. Pokazując pedantycznie poukładane w teczkach dokumenty oddziału mówi- I tak to się zakończyła cała impreza z emerytami w Ustrzykach.