Przełom lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych to czas kiedy leniwa górska rzeczka Strwiąż kilkakrotnie zaszalała. Jak opowiadał mi ojciec, raz była to na tyle duża powódź, że zalana została duża część miasta leżąca nad rzeką. Coś podobnego spotkało mieszkańców Ustrzyk w roku 1980. W trakcie tych wylewów, ale także w wyniku codziennego drążenia rzeka podmywała brzegi w wielu miejscach. Szczególne zagrożenie sprawiała w okolicach parku Pod Dębami tuż obok miejskiego cmentarza i kościoła NMP. Władze Ustrzyk zdecydowały, że konieczna jest regulacja brzegów rzeki bowiem zagraża ona osiedlu domków jednorodzinnych na ulicy Zielonej oraz głównej ulicy w mieście. Prace polegające na umocnieniu brzegów zakończono w połowie lat sześćdziesiątych. Przeniesiono także o kilkadziesiąt metrów koryto rzeki w parku Pod Dębami. Prace te były niezwykle trafione bowiem na dziesiątki lat znikły problemy z niesforną rzeką. Nawet powódź z 1980 roku nie poczyniła dzięki temu większych szkód w mieście. Niestety nic nie jest wieczne i jak mówi przysłowie „woda drąży skałę”, dlatego też w wielu miejscach betonowe brzegi uległy naturalnej korozji. Przyszedł czas na ponowne zajęcie się tą sprawą. Można przy okazji połączyć przyjemne z pożytecznym. Przy okazji naprawy betonowych brzegów można by jednocześnie urządzić znakomite deptak miejski z gustownymi ławeczkami i oświetleniem. Była by to niewątpliwa turystyczna atrakcja. Dlaczego mówię o tym teraz ? Bo za rok lub dwa będzie to kosztować znacznie więcej. Spacerowałem ostatnio wzdłuż rzeki i zauważyłem duże zniszczenia jakie Strwiąż ostatnio wyrządził. Dowodem na to niech będą zdjęcia które zrobiłem nad rzeką w parku Pod Dębami na wysokości domu kultury.