W poprzednim numerze „Naszych Połonin” zamieściliśmy artykuł Marka Proroka zatytułowany „Prawda o zmianie w Delfinie”. W odpowiedzi redaktor Tadeusz Szewczyk na łamach „Gazety Bieszczadzkiej” zarzucił Prorokowi pisanie nieprawdy, koniunkturalizm i pseudonaukowość. PoniĹźej publikujemy list, jaki Marek Prorok skierował do redaktora Szewczyka. Mam nadzieję, Ĺźe zgodnie z Ĺźyczeniem autora, list zostanie opublikowany na łamach „Gazety Bieszczadzkiej”.

Wiesław Stebnicki

---

Ustrzyki Dolne, dnia 26 czerwca 2004 roku.

Pan Tadeusz Szewczyk
Redaktor Naczelny
„Gazety Bieszczadzkiej”

Szanowny Tadeuszu!!

W 12 numerze kierowanej przez Ciebie „Gazety Bieszczadzkiej” odniosłeś się do mojego artykułu „Prawda o zmianie w Delfinie” zamieszczonego w „Naszych Połoninach”(nr 4/2006) zarzucając mi, Ĺźe nieomal przez cały czas czepiam się notatki zamieszczonej w „GB” o odwołaniu Aliny Buzuk ze stanowiska dyrektora MKP „Delfin”. W swoim artykule na początku zacytowałem fragmenty owej notatki a pod koniec poinformowałem, Ĺźe to właśnie jej treść była powodem mojego pisania. Z tego, co napisałem jednoznacznie wynika, Ĺźe to burmistrz Sułuja odpowiada za jej treść i w Ĺźadnym miejscu nie obarczałem Ciebie za to, co nazwałem „niczym nieuzasadnioną manipulację czytelnikiem”. Pozwoliłeś sobie na poddanie w wątpliwość prawdziwości treści moich artykułów a dodatkowo oskarĹźyłeś mnie o złośliwość i brak obiektywizmu stwierdzając, Ĺźe „Nie znam ani jednego wcześniejszego tekstu, w ktĂłrym o „Delfinie” i jego szefowej mĂłwiłoby się obiektywnie, ograniczając do podawania faktĂłw. Zawsze towarzyszył im negatywny komentarz.” Przykre to, ale nie zamierzam przekonywać Cię, Ĺźe jest inaczej zwłaszcza w sytuacji, gdy z Twojego pisania przebija ogromna niechęć do mojej osoby i czasopisma, z ktĂłrym współpracuję. Pływalnią „Delfin” zajmowałem się kilkakrotnie. W dniu 6 marca 2003 roku zamieściłem w „Naszych Połoninach”[nr 4(5)] własne rozwaĹźania na temat Międzyszkolnej Krytej Pływalni „Delfin” zatytułowane Basenowy dylemat, czyli trudne pływanie w ustrzyckim „Delfinie” . Były one wynikiem nie tylko moich dociekań, ale rĂłwnieĹź wspĂłlnych prac dwĂłch komisji ustrzyckiej Rady Miejskiej tj. Komisji Oświaty, Zdrowia, Kultury i Kultury Fizycznej oraz Komisji BudĹźetu i Inicjatyw Gospodarczych. Podstawowym tematem artykułu było wyliczenie rzeczywistej dotacji przekazywanej przez ustrzycką gminę na utrzymanie MKP „Delfin”. W kilkanaście miesięcy później, poniewaĹź 28 września 2004 roku wspomniane wyĹźej komisje Rady Miejskiej ponownie zajęły się problematyką funkcjonowania pływalni, przedstawiłem czytelnikom wyniki prac komisji, ktĂłrych podstawą były materiały dostarczone przez kierownictwo pływalni oraz wyjaśnienia złoĹźone przez dyrektora placĂłwki panią Alinę Buzuk i głównego księgowego panią Bogusławę Motykę. Oba artykuły miały charakter merytoryczny i nie zawierały Ĺźadnych komentarzy, a tym bardziej złośliwych. Zawsze starałem się oddać obiektywną prawdę zarĂłwno o MKP ”Delfin”, jak i jego szefowej Alinie Buzuk, przedstawiając zarĂłwno złe jak i dobre rzeczy dziejące się w pływalni. Moi redakcyjni koledzy rĂłwnieĹź zajmowali się działalnością pływalni pisząc wielokrotnie o organizowanych w „Delfinie” imprezach i róşnego rodzaju akcjach. Dla przykładu wymienię choćby artykuły o badaniach mammograficznych, akcji krwiodawstwa czy jubileuszu pływalni. O działalności samej Aliny Buzuk pisałem kilkakrotnie w tym między innymi w 2004 roku, przeprowadzając z nią długą rozmowę o organizowanym przez nią festiwalu „Muzyki Country i Kultur Pogranicza”. Zdarzały się w „Naszych Połoninach” rĂłwnieĹź uszczypliwe słowa o szefowej „Delfina” zwracające uwagę na niektĂłre jej cechy osobowościowe i czasami Ĺşle oceniające podejmowane przez nią działania. ZarĂłwno ja, jak i moi koledzy zawsze staramy się rzetelnie oceniać osoby prowadzące w naszym mieście działalność publiczną. Zdajemy sobie sprawę z tego, Ĺźe nie ma ludzi idealnych, nigdy niepopełniających błędĂłw i naleĹźy do nich rĂłwnieĹź Alina Buzuk. Zaliczam do tej grupy rĂłwnieĹź siebie, jak i wszystkie osoby związane z redakcją czasopisma „Nasze Połoniny”. Jednak biorąc pod uwagę wszystkie materiały, jakie nasze czasopismo zamieściło o pływalni „Delfin” nie rozumiem, dlaczego napisałeś: ”UjeĹźdĹźano w tych artykułach na pływalni jak na kobyle, a na samej A. Buzukowej jak na łysej kobyle”, tym bardziej, Ĺźe jak sam twierdzisz: „Nie jestem, przyznaję się otwarcie wiernym czytelnikiem „NP”. Powiem więcej, staram się ich nie czytać”. JeĹźeli celem Twojego artykułu było sprawienie przykrości mnie osobiście, poprzez nazwanie mojego wywodu „pseudouczonym” i poddanie w wątpliwość prawdziwości wszystkiego, co piszę, to cel osiągnąłeś. Chciałbym jednak jednoznacznie oświadczyć, Ĺźe wszystkie swoje materiały staram się pisać z dużą starannością a Ăłw „pseudouczony wywĂłd” przeprowadziłem według swojej najlepszej wiedzy i po konsultacji z doświadczonym prawnikiem. GotĂłw jestem ponieść pełną odpowiedzialność za to, co napisałem swoim artykule i jeĹźeli zajdzie taka potrzeba stawię się przed sądem dla wykazania własnej rzetelności dziennikarskiej i obrony mojego „pseudonaukowego wywodu”. W swoim artykule piszesz o ugodzie, jaką przed Sądem Pracy w Sanoku zawarli Henryk Sułuja i Alina Buzuk w sposĂłb następujący: ”W ugodzie zapisano jedynie, Ĺźe A. Buzukowa będzie mogła przed odejściem na emeryturę poĹźegnać się z załogą „Delfina”. Myślę, Ĺźe warto, aby nasi czytelnicy poznali pełną treść omawianego przez Ciebie punktu porozumienia, a brzmi on następująco ”PowĂłdka Alina Buzuk i pozwany Henryk Sułuja zobowiązują się, iĹź na kilka dni przed rozwiązaniem stosunku pracy z powĂłdką dojdzie do uroczystego rozstania się z tym pracownikiem, na ktĂłrym powĂłdka będzie miała moĹźliwość podziękowania swoim pracownikom za współpracę, a pozwany w obecności pracownikĂłw podziękuje powĂłdce za wykonywaną na jego rzecz przez nią pracę.” Chcę zaznaczy rĂłwnieĹź w kontekście tego, co napisałeś, Ĺźe to nie Alina Buzuk wyraziła zgodę na ugodę, ale obie strony skłonione przez Przewodniczącego składu orzekającego zawarły wspomnianą ugodę a w tej sytuacji sąd nie rozpatrywał sprawy pod względem merytorycznym.
Tadku!!
Intencją mojego listu jest wyjaśnienie nieporozumienia, jakie nastąpiło wokół tego, co napisałem o Alinie Buzuk i Henryku Sułui. MĂłj stosunek do gazety, ktĂłrą kierujesz jest inny niĹź TwĂłj do „Naszych Połonin”. Staram się czytać „Gazetę Bieszczadzka”, jeĹźeli tylko liczne obowiązki pozwalają mi na to. Ciebie rĂłwnieĹź serdecznie namawiam do sięgnięcia od czasu do czasu po „Nasze Połoniny”, być moĹźe pozwoli to na to, Ĺźe w przyszłości będziesz miał dla mnie i dla czasopisma, ktĂłre współredaguję trochę więcej zrozumienia i odrobinę Ĺźyczliwości. Proszę potraktuj mĂłj list jako sprostowanie i myśl artykułu 31 „Prawa Prasowego” proszę Cię o opublikowanie mojego listu w „Gazecie Bieszczadzkiej”.

Serdecznie Cię pozdrawiam.