Jednym z najbardziej poszukiwanych ostatnio w Lesku , Ustrzykach pism była lokalna gazeta społeczna z Soliny „Echo Zielonych WzgĂłrz”. Sławy temu pismu przysporzyły niezwykle ostre, a wręcz oskarĹźycielskie materiały dziennikarskie. Bezkompromisowe, pełne pikantnych szczegółów materiały czytane są -przez tych , ktĂłrzy zdobyli egzemplarz gazety- z wypiekami na twarzy. Skontaktowaliśmy się naczelnym gazety Janem Joniakiem i uzyskaliśmy zgodę na przedruk części materiałów. Zapraszamy do lektury. Jednocześnie informujemy, Ĺźe gazeta wydawana jest w Polańczyku i rozdawana nieodpłatnie.

Czyje są Bieszczady?

...” Po obaleniu komunizmu pojawiła się ogromna moĹźliwość rozwoju BieszczadĂłw, a w tym naszej gminy Solina. Od samego początku do władzy doszli ludzie byłego komunistycznego układu. Przykładem jest pierwszy wĂłjt Władysław Cienki, ktĂłry w samym centrum Polańczyka sprzedał dwa i pół hektara ziemi bez przetargu. Tylko dzięki interwencji w Warszawie nie Ĺźyjącego juĹź członka Porozumienia Centrum- Władysława Wojtonia, doszło do skazania Cienkiego prawomocnym wyrokiem.”

Sawiński sprzedał mały kawałek Zalewu Solińskiego

Sprawa ma początek jeszcze w 1990 roku, kiedy to ówczesny wójt Władysław Cienki wydzierżawił Stefani Silvestrii działkę o pow. 0,14 ha figurującej w rejestrze gruntów jako wody płynące i stanowiącą integralną część Zalewu Solińskiego, a będącą w wieczystym użytkowaniu ZEW Solina...Stanisław Skalski obecny kierownik Wydziału Geodezji w Lesku dokonał wydzielenia tej działki z Zalewu Solińskiego i jednocześnie zmienił jej klasyfikację z wód płynących na budowlane. Zrobił to bez operatu zmiany klasyfikacji gruntu, do czego zobowiązuje prawo. Wójt Cienki wydał nielegalne zezwolenie na budowę pawilonu gastronomicznego na tej działce. Podczas budowy tego pawilonu zniszczono raper- znak geodezyjny prawem chroniony. Dokonano nielegalnej zamiany działek, pomiędzy Elektrownią, a Gminą Soliną w Biurze Notarialnym w Lesku. Oszukano Wojewodę Podkarpackiego podczas komunalizacji tej działki. Sfałszowano Księgi Wieczyste. Obecny wójt sprzedał działkę Stefani Silvestri wiedząc, że nie ma operatu zmiany klasyfikacji z wód płynących na budowlane. Zapyta ktoś , dlaczego nie zlecono wykonania operaty zmiany klasyfikacji tej działki? W odpowiedzi na to pytanie kryje się gigantyczne oszustwo, ale jest to już osobny temat.

Gigantyczne oszustwo

Od powstania Zalewu Solinskiego tj. 1968 roku, do chwili obecnej nie wyznaczono linii brzegowej oddzielającej wodę od lądu, przyjmując zamiennie, iĹź linię tą stanowi linia wywłaszczenia pod zalew. JuĹź w 1996 roku wĂłjt Zbigniew Sawiński otrzymał wyjaśnienie z Regionalnej Izby Obrachunkowej w Rzeszowie, Ĺźe naleĹźy oddzielić wodę od lądu, a tereny połoĹźone poza linią brzegu opodatkować właściwym podatkiem lokalnym. Między nie wyznaczoną linią brzegową, a linią wywłaszczenia pod zalew, to około 650 hektarĂłw bardzo atrakcyjnej ziemi wokół Zalewu Solińskiego. Tereny te znajdują się powyĹźej korony zapory, a więc nigdy nie były zalane, ani teĹź nie będą zalane. W rejestrze gruntĂłw teren ten figuruje jako wody płynące. Elektrownia płaci bardzo mały podatek, jak za teren zalany. Likwidacja tej fikcji spowodowała by wzrost podatku na rzecz gminy Solina do około 4 mln zł w skali roku. na terenach tych powstało około 400 samowoli budowlanych, należących często do osĂłb prominentnych i wpływowych. Redakcja tej gazety oskarĹźyła w tej sprawie wĂłjta Sawińskiego o działanie na szkodę gminy Solina. Jako gospodarz gminy, miał interes prawny i faktyczny do załatwienia tej sprawy. Powinien złoĹźyć oficjalny wniosek do Starosty w Lesku o wyznaczenie linii brzegowej, co przewiduje ustawa Prawo Wodne. Sąd Rejonowy w Lesku wydał wyrok uniewinniający Sawińskiego, a co ciekawe stał na stanowisku, Ĺźe wodę w Zalewie Solińskim moĹźna spiętrzyć trzydzieści metrĂłw ponad koronę zapory. Cała rozprawa w Sądzie Rejonowym w Lesku miała skandaliczny charakter. ZłoĹźyliśmy apelację do Sądu Okręgowego w Krośnie. Sąd nie odniĂłsł się merytorycznie do naszej apelacji, uchylił wyrok pierwszej instancji i umorzył postępowanie w tej sprawie. Uzasadnił to tym, Ĺźe wymusiliśmy na Sądzie Rejonowym przyznanie nam statusu pokrzywdzonych, co pozwalało nam oskarĹźyć wĂłjta Sawińskiego. Sprawa ta pokazuje jak Prokuratura i Sąd chroni ludzi łamiących prawo.”

Więcej przeczytacie Państwo w 15 numerze „Echa Zielonych WzgĂłrz”