Nasze Połoniny - Bieszczadzkie Czasopismo Regionalne | Ustrzyki Dolne | Aktualności, artykuły, galerie zdjęć, ogłoszenia, noclegi

:: [12/105] Opamiętajcie się! Artykuł dodany przez: Redakcja (2010-08-26 17:57:24) Jest czwartkowe popołudnie 2010 roku. Pogoda nieszczegĂłlna, zwłaszcza dla kierowcĂłw, padajÄ cy drobny deszcz sprawia, Ĺźe jezdnia jest bardzo śliska a widoczność ograniczona. ZbliĹźa się godzina 18.00 w Ustjanowej Dolnej, drogÄ do Łobozewa „wdrapuje się” autobus firmy „Veolia Transport Bieszczady” prowadzony przez pięćdziesięciokilkuletniego Andrzeja. Jedzie powoli, bo droga jest tu bardzo kręta i biegnie stromym podjazdem. Na pokładzie autobusu podróşuje ponad czterdziestu kuracjuszy powracajÄ cych do Polańczyka z Ustrzyk Dolnych z Międzyszkolnej Krytej Pływalni „Delfin”. W tym samym czasie, tÄ samÄ drogÄ , z tym Ĺźe od strony Łobozewa, porusza się czerwony Opel Vectra, ktĂłrym podróşuje czwĂłrka młodych ludzi. WracajÄ z Soliny do Ustrzyk Dolnych. Za kierownicÄ Opla siedzi dwudziestoletni Łukasz, fotel pasaĹźera obok kierowcy zajmuje dwudziestojednoletni Kuba, obaj wracajÄ do domu z pracy. Na tylnej kanapie Opla znajdujÄ się dwie młode dziewczyny osiemnastoletnia Natalia i siedemnastoletnia Ewelina. Dziewczyny wracajÄ prawdopodobnie z towarzyskiej imprezy w Solinie. W samochodzie znalazły się zupełnie przypadkowo, koledzy zabrali je z przystanku autobusowego w Solinie. Tragiczne spotkanie Do spotkania obu pojazdĂłw dochodzi na prostym, ale bardzo krĂłtkim odcinku drogi, dokładnie osłoniętym drzewami i krzakami. Autobus znajdował się mniej więcej w połowie prostej, kiedy z ostrego zakrętu (około 90°) wyjechał czerwony Opel. JuĹź tym momencie poruszał się środkiem jezdni, ale z kaĹźdÄ chwilÄ siła odśrodkowa, spotęgowana znacznÄ prędkościÄ pojazdu, wynosiła go na lewy pas ruchu. W opisanej sytuacji zderzenie było nieuniknione, niewiadome było tylko czy będzie ono czołowe, czy teĹź czołowo boczne. W ostatniej chwili Opel Vectra skręcił w prawo i potężnym uderzeniem wpadł na autobus ześlizgujÄ c się swoim lewym bokiem, po lewym przednim naroĹźniku autobusu. Ostatecznie czerwona osobĂłwka zatrzymała się mniej więcej w połowie autobusu stajÄ c przodem do jego lewego boku. Jeden z pasaĹźerĂłw autobusu tak opisuje całe zdarzenie: „Opel "wyskoczył" zza zakrętu z ogromnÄ prędkościÄ i był juĹź na naszym pasie ruchu i "czołówka" była przesÄ dzona. W ostatnim momencie Opel Vectra obrĂłcił się w prawo i lewym swym bokiem z ogromnÄ siĹ‚Ä uderzył w nasz autobus. Widok rannych był przeraĹźajÄ cy!!” Podobnie wspomina kierowca autobusu: „Nagle zza zakrętu wyjechał czerwony osobowy samochĂłd, walił prosto na mnie a ja nie miałem Ĺźadnych moĹźliwości manewru. Po zderzeniu myślałem przede wszystkim o ewakuowaniu pasaĹźerĂłw, bojÄ c się wybuchu paliwa w Oplu oraz o zabezpieczeniu drogi, aby kolejny pojazd nie najechał na nas zza ostrego zakrętu.” Dla porzÄ dku dodam tylko, Ĺźe obaj kierowcy byli trzeĹşwi, co potwierdziło badanie policyjnym alkomatem. PrzeraĹźajÄ ce skutki Skutki wypadku okazały się wyjÄ tkowo tragiczne. Ewelinka zginęła na miejscu, śmierć nastÄ piła natychmiast i na jakÄ kolwiek prĂłbę ratunku nie było nawet najmniejszych szans. Natalka doznała powaĹźnych obraĹźeń głowy, w tym przeraĹźajÄ cych uszkodzeń twarzy. Stan rannej był na tyle groĹşny, Ĺźe po pierwszych badaniach zadecydowano o bezzwłocznym przewiezieniu jej na oddział neurologiczny szpitala specjalistycznego w Rzeszowie. Z uwagi na stan rannej Natalki transport odbył się drogÄ lotniczÄ . DuĹźy wpływ na skutki wypadku mogły mieć niezapięte pasy bezpieczeństwa młodych pasaĹźerek Opla. Łukasz i Kuba mieli więcej szczęścia, siedzÄ c na przednich fotelach, doznali tylko ogĂłlnych potłuczeń oraz niewielkich złamań Ĺźeber i palcĂłw. Ocaliły ich poduszki powietrzne. Obaj zostali przewiezieni do szpitala w Ustrzykach Dolnych. Na szczęście, nikt z pasaĹźerĂłw autobusu nie odniĂłsł powaĹźniejszego uszczerbku na zdrowiu, jeĹźeli nie liczyć drobnych potłuczeń i powypadkowej traumy, spotęgowanej strasznym widokiem skutkĂłw wypadku. Ofiary wypadku Cała czwĂłrka to mieszkańcy Ustrzyk Dolnych, no moĹźe nie do końca, bo Natalia mieszka w Brzegach Dolnych wiosce będÄ cej praktycznie dalekim ustrzyckim przedmieściem. Łukasz niedawno powrĂłcił z Grecji i w kraju był ledwie kilkanaście dni. Kuba dorywczo pracował w budownictwie. Obaj mieszkali na tym samym osiedlu, byli w zbliĹźonym wieku i stÄ d zapewne znali się od dawna. Na tym samym osiedlu mieszkała Ewelina. MoĹźna więc powiedzieć, Ĺźe byli sÄ siadami. Ewelina i Natalia były rĂłwieśniczkami, podana wyĹźej róşnica wieku między nimi, wynika z daty urodzenia. Natalka skończyła juĹź osiemnaście lat a Ewelina miała osiÄ gnÄ Ä‡ pełnoletniość w paĹşdzierniku. Obie były uczennicami tej samej klasy w ustrzyckim Zespole Szkół Licealnych im. JĂłzefa Piłsudskiego i w najbliĹźszym roku szkolnym czekał je egzamin maturalny. ĹÄ czyła je nie tylko szkoła, ale i przyjaźń. Ubierały się nieco inaczej niĹź ich koleĹźanki, w sposĂłb szczegĂłlny. Jedni powiedzÄ , Ĺźe wyzywajÄ co, inni nazywali ich stroje lateksowymi, ale jedno jest pewne, były to stroje oryginalne i wyróşniajÄ ce. UbiĂłr uzupełniały ostrym makijaĹźem, dla wielu zbyt odwaĹźnym. Jednak bez wÄ tpienia zarĂłwno ubiĂłr jak i makijaĹź podkreślały ich niepospolitÄ urodę i sprawiały, Ĺźe bez najmniejszych wÄ tpliwości moĹźna było o nich powiedzieć piękne dziewczyny. Wyróşniało je jeszcze jedno, zawsze chodziły razem, dwie prawdziwe przyjaciółki, oddzielnie pojawiały się n niezwykle rzadko. Tak teĹź było i na wakacjach a takĹźe w owym feralnym dniu 22 lipca 2010 roku. Dzisiaj nie wiadomo, jak znalazły się w Solinie, jak spędziły ten ostatni wspĂłlny dzień i tak naprawdę nie ma to juĹź Ĺźadnego znaczenia. Jedno jest pewne, przypadek sprawił, Ĺźe kilka minut przed 18.00 znalazły się na tylnym siedzeniu czerwonego Opla, a miejsce to okazało się tragiczne. Dlatego, dzień 1 września bieĹźÄ cego roku, dzień rozpoczęcia nowego roku szkolnego będzie dla uczniĂłw tej szkoły, a zwłaszcza dla klasy III B o profilu humanistycznym, dniem bardzo trudnym. Przed nimi ostatni rok wspĂłlnej nauki, tradycyjna „StudniĂłwka”, egzamin maturalny a w perspektywie studia, będÄ ce najpiękniejszym okresem w Ĺźyciu młodego człowieka. Nic tylko się radować, ale ich radość będzie zmÄ cona strasznym faktem, Ĺźe niestety w tych szczegĂłlnych chwilach Ewelinki na pewno z nimi nie będzie, a udział Natalki stoi pod wielkim znakiem zapytania. BĂłl, Ĺźal, łzy i pytanie dlaczego? O samym wypadku, jego przebiegu i przyczynach wypowiada się wiele osĂłb. Część z nich feruje juĹź nawet wyrok. Nie ulega wÄ tpliwości, Ĺźe Opel mĂłgł jechać za szybko, a z pewnościÄ , siedzÄ cy za kierownicÄ , nie dostosował prędkości do panujÄ cych na drodze warunkĂłw. Kierowca naruszył więc zasady bezpieczeństwa w ruchu lÄ dowym i zgodnie z Rozdziałem XXI Kodeksu Karnego, zatytułowanym „Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu komunikacji” grozi mu kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Policja oraz specjaliści i biegli z róşnych dziedzin zbadajÄ dokładnie okoliczności wypadku a niezawisły sÄ d wyda w tej sprawie wyrok. Jednak w moim przekonaniu będzie to miało znaczenie, wprawdzie waĹźne, ale tylko porzÄ dkowe. Ostateczne ustalenie przyczyn wypadku i ukaranie winnych w Ĺźaden sposĂłb nie ulĹźy tragedii, jaka dotknęła uczestnikĂłw tego zdarzenia a zwłaszcza ich bliskich. Dlatego zwracam się do młodych ludzi OPAMIĘTAJCIE SIĘ. Mam świadomość, Ĺźe ilość samochodĂłw wypełnionych po brzegi młodymi ludĹşmi, obojga płci, poruszajÄ cych się po naszych drogach z piskiem opon, jest ogromna. Wiem, Ĺźe w mentalności, zarĂłwno kierowcĂłw, jak i pasaĹźerĂłw tych pojazdĂłw, szybka jazda i ryzykowne szarĹźe to coś normalnego, a wręcz koniecznego. Rozumiem, Ĺźe w mniemaniu młodych kierowcĂłw, ich umiejętności sÄ absolutnie wyjÄ tkowe, często najlepsze na świecie a okrzyki kolegĂłw i pisk dziewczyn siedzÄ cych w samochodzie sprawiajÄ , Ĺźe ich prawa noga ze zwiększonÄ siĹ‚Ä naciska pedał gazu. Nie mam wÄ tpliwości, Ĺźe wiedzÄ c o licznych wypadkach bezpodstawnie uwaĹźajÄ , Ĺźe ich to nie dotyczy. Takie sÄ , były i zawsze będÄ prawa młodości. Proszę was jednak jeszcze raz OPAMIĘTAJCIE SIĘ. Ewelina nie Ĺźyje. Ta wyjÄ tkowo piękna młoda kobieta odeszła w chwili, kiedy tak naprawdę jej Ĺźycie zaczęło dopiero rozkwitać. Pozostali jej rodzice, brat, dziadkowie inni bliscy, dla ktĂłrych świat nagle się zawalił. Natalka przebywa w szpitalu i nikt nie wie jak długo potrwa jej leczenie. Nikt nie wie teĹź, czy kiedykolwiek powrĂłci do zdrowia fizycznego a zwłaszcza psychicznego. Dla jej bliskich to czas okrutnej traumy, ale oni, w przeciwieństwie do bliskich Eweliny, majÄ jeszcze nadzieję. Łukasz fizycznie zapewne szybko wyzdrowieje, ale co będzie z jego psychikÄ ? Czy łatwo będzie mu Ĺźyć ze świadomościÄ tego, co się stało i strasznym poczuciem winy? A jego bliscy, przecieĹź dla nich to teĹź straszna tragedia. Oni jednak teĹź majÄ nadzieję, bo bliskim Eweliny pozostał juĹź tylko bĂłl łzy i modlitwa. Dlatego kolejny raz proszę OPAMIĘTAJCIE SIĘ. SiadajÄ c do samochodu, czy teĹź rozpoczynajÄ c inne ryzykowne zajęcia pomyślcie przez chwilę, Ĺźe wasza młodzieńcza niefrasobliwość moĹźe przynieść niezmierzone cierpienia nie tylko wam, ale przede wszystkim waszym przyjaciołom, rodzicom i innym bliskim. To, co spotkało Ewelinkę, Natalkę, Łukasza i Kubę moĹźe spotkać kaĹźdego z was, a czy tak się stanie zaleĹźy w głównej mierze od was, niezaleĹźnie od tego, jakie miejsca zajmujecie podczas jazdy. Dlatego pomyślcie czasem o swoich bliskich i sprĂłbujcie zaoszczędzić im bĂłlu i cierpienia. OPAMIĘTAJCIE SIĘ. Marek Prorok adres tego artykułu: http://www.naszepołoniny.pl/articles.php?id=1052